banner118

İstanbul'dan Kalan ıı

Değerli okuyucular bugün ben size Aytekin Karaçoban'dan İstanbul'dan Kalan II şiirini sunmak istiyorum.

Mutlu günler dilerim.

GÜNÜN SÖZÜ

Ben İskender olmasaydım, Diogenes olurdum.

BÜYÜK İSKENDER

İSTANBULDAN KALAN II

Boğaza bakan bir balkonda iki yana açık kollar

seni kucaklamaya yetermiş meğer

orada birdenbire Osmanlı, birdenbire Bizans

birdenbire şimdinin kalburunda elenen arabesk

Galata'nın kalın kaleminden Çiçek Pasajı'na akan

sözün ince kalemlerle düğümlenip çözülmesi

Dinlenmeyi öğrenememiş mekik

gürültü ve koşturmacanın dolusudur

çatılarını durmadan tıpırdatan

senden doğmak büyüyü bir sancı olmalı

Güneş mısır koçanındaki altın dişleriyle

gülmüyor sende her zaman

Babamın Ankara sevgisini gezdirdim sende

başı döndü zavallının

"Oğlum beni öldürdü baba

ben seni öldürememişken daha"

Uzaklardan getirdiğim bu cümle

kendine yer aradı her adımında

Taşranın biçtiği elbise

dar geliyor hantal bedeninde İstanbul

ne anlamı var sırrını tırnaklarına kazıdığın

ayna önünde boy vermenin

Dilin Anadolu'da bir Anka;

çakmaktaşı orada gizlice besliyor kıvılcımlarını

Biliyorum, izliyorum, bekliyorum

alev kulesini kutuplarının ortasına dikecek sanki

Onun için mi derinliğini ölçsün diye

bir karabasanı uykuma daldırman?

AYTEKİN KARAÇOBAN

YORUM EKLE