T.C. Anayasası' nın Başlangıç İlkelerinde,
"Hiçbir faaliyetin Türk millî menfaatlerinin, Türk varlığının, Devleti ve ülkesiyle bölünmezliği esasının, Türklüğün tarihî ve manevî değerlerinin, Atatürk milliyetçiliği, ilke ve inkılâpları ve medeniyetçiliğinin karşısında korunma göremeyeceği ve lâiklik ilkesinin gereği olarak kutsal din duygularının, Devlet işlerine ve politikaya kesinlikle karıştırılamayacağı;" diye bir ifade var!
Andımız, Türk çocuğunun, Anayasa' da belirtilen esaslara uygun yetiştirilmesi için düzenlenmiş bir metindir.
Burada, kimse "Türk' üm " demekle etnik kimliğini inkâr etmeye zorlanmamaktadır.
İlkokulda okurken, her gün bir öğrencinin sırayla tuttuğu Türk Bayrağı altında "Türk' üm, doğruyum, çalışkanım" diye başlayan Andımızı okumaktan büyük gurur ve heyecan duyuyordum.
Aynı duyguları şimdi de yaşıyorum.
Hiçbir şey buna engel olamaz!
Dünyadaki çeşitli ülkelerde de bizdekine benzer uygulamalar var. Örneğin:
Amerika' da:
Ülkedeki okulların birçoğunda öğrenciler, anaokulundan 12. sınıfa kadar her sabah derse başlamadan önce sınıfta “bağlılık yemini” ediyor.
Çocuklar sıralarında ayağa kalkıyor ve sağ ellerini kalplerinin üzerine koyarak ant içiyorlar.
Ancak bu, hiçbir okulda zorunlu değil.
Öğrenciler yemin etmeye zorlanmadığı gibi isteyen öğrenci bu ritüele katılmayabiliyor, ancak bu kez de sosyal baskı ya da öğretmen baskısıyla karşılaşma ihtimali doğuyor.
Ülkede öğrencilerin birçoğu tarafından okunan ve 1892 yılında Francis Bellamy tarafından yazılan ant ise şöyle:
“Amerika Birleşik Devletleri’nin bayrağına ve onun temsil ettiği cumhuriyete bağlılık yemini ediyorum: Tanrının gözetiminde tek ve bölünmez bir millet, herkese özgürlük ve adalet.”
***
Filipinler’ de:
Filipinler’de her sabah (Genellikle Pazartesi, ama bazı yerlerde haftanın başka bir günü olabiliyor) ulusal marşın ardından ülke bayrağına “bağlılık yemini” etmek zorunlu…
Yemin sırasında öğrenciler sağ ellerini omuz hizasına kaldırarak avuçlarını açıyorlar. Andın sözleri ise şöyle:
"Ben bir Filipinliyim. Filipinlerin bayrağına ve onun temsil ettiği ülkeye bağlılık andı içiyorum. Gurur, adalet ve özgürlüğün olduğu bir ulus için. Tanrı için. İnsanlar için. Doğa ve ülke için.”
***
Hindistan' da:
Hindistan da zorunlu öğrenci andının olduğu ülkelerden biri…
Her sabah toplanan öğrencilerin okuduğu ant ise şöyle:
"Hindistan benim ülkemdir. Tüm Hintliler benim kardeşlerimdir. Ülkemi severim ve onun zengin mirasından gurur duyarım. Her zaman buna değer olmaya çalışacağım. Ebeveynlerime, öğretmenlerime ve tüm yaşlılara saygı duyup herkese hürmet edeceğim. Ülkeme ve insanlarıma bağlılık yemini ediyorum. Onların mutluluğu ve refahı benim mutluluğumdur."
***
Vietnam' da:
Tüm okul yılı boyunca, her sabah bütün okul çalışanları (öğretmen olmayanlar dâhil) ve tüm sınıflardan öğrenciler okul bahçesinde toplanarak bayrak töreni yapıyor. Her sabah yapılan tören, ulusal bayramlarda ve özel günlerde de tekrarlanıyor.
***
Meksika’ da:
Anaokulundan ortaokula kadar tüm okullarda ve bazı liselerde haftada bir olmak üzere her pazartesi bir tören yapılıyor. Törende ülke bayrağı göndere çekilerek ulusal marş okunuyor. Bu törende öğrenci andı okumak da zorunlu. Öğrencilerin sağ ellerini göğüs hizasında tutarak andı okumaları gerekiyor.
“Meksika’ nın bayrağı, kahramanlarımızın mirası, atalarımızın ve kardeşlerimizin birliğinin simgesi. Hayatlarımızı adadığımız anavatanımızı insancıl ve cömert bir bağımsız ülke yapan özgürlük ve adalet değerlerine sadık kalmak için ant içiyoruz.”
***
Singapur’ da:
İlkokul ve ortaokul düzeyindeki tüm okullarda, dersler başlamadan önce toplanan öğrenciler her gün ulusal marşı ve ardından ulusal andı okuyor. Açık havada yapılan tören, her tür hava şartında gerçekleşiyor. Ant sırasında öğrenciler sağ yumruklarını kalplerinin üzerine koymak zorundalar. Singapur ulusal andının sözleri ise şöyle:
“ Biz, Singapur vatandaşları, ırkımız, dilimiz ya da dinimiz ne olursa olsun, bir olmuş insanlar olarak adalete ve eşitliğe dayanan demokratik bir toplum yaratmak için aynı zamanda ulusumuzun mutluluğu, refahı ve ilerlemesi için ant içeriz.”
NE MUTLU TÜRK’ ÜM DİYENE!
