Bu hafta sizlere çocuk işçiliği konusu hakkında bilgiler vermek ve siz değerli okurlara bilgiler ve deneyimlerimi paylaşmak istedim.
Kavram olarak ele aldığımızda “Çocuk İşçiliği” masum bir kelime olarak algılansa bile uygulamada emek sömürüsü anlamına gelmektedir.
Çocukların yaş tatillerinde çalışarak her zaman geçmelere, hem de ufak bir harçlık yaşama bir artı katmak anlamında yapılan bir dokunuş, çocuk işçiliğinin masum olarak algılanmasına neden olur.
Çocuklarımızın belli bir haftalık karşılığında uzun ve yorucu bir çalışmayla karşı karşıya kalmaları; beden ve emek sömürüsüdür. Aileler çocukları bir sürece ihtiyaç ve ellerinden kazandıkları harçlıkları alıyorsa bu pek de kabul edilecek bir durum değildir. Çocukta güce duyarsız ve ileride istenmeyen davranış yaratmasına neden olur. Çocuk dünyanın en masum varlığıdır.
Hatırlıyorum da ben de yaz tatilinde çalıştım. Ayakkabı boyacılığı yaptım. Mahalledeki çocuklar yapıyor diye bende ayakkabı boyacılığı yaptım. Kahveye gittiğim ve ilk ayakkabıyı boyadım. Nasıl heyecanlandığımı hatırlar gibi oldum. Harçlıklarımı biriktirdiğim paraları ailemle paylaşınca kendime olan saygı bir kat daha artmıştı. Ben az da olsa aile bütçesine dokunmanın mutluluğunu yaşamıştım. Daha sonra ilerleyen yıllarda kırtasiyede severek çalıştım. Ecza Deposunda çalıştım. Hep bana yer bir şeyler kattı.
Çalışmanın, emeğin en yüce değer olduğunu çocuk denecek yaşta öğrendim.
Çocuklarımızı çalışmaya bir yere gönderdiğimizde onların çalıştığı yerin güvenli olması bizim için olmazsa olmazdır.
İnsanlarda kazançları sayesinde sıcaklarda ve yaşamını daha güvenli hale getirmesinde hep çalıştığı yere arkadaşlar yön vermiştim. Tecrübe insanı çok alan katıyor.
Mümkün olduğunca çocuklarımızı takip etmek, onları tanımak ve onları anlamalıyız. Doğru bir iletişimle çok şeyler yapabiliriz.
Yazımı burada noktalarken bizim en değerli varlıklarımızı kol kanat germek bizim asli görevimiz olduğunu akıldan çıkarmamalıyız.
Neşeyle kalın, mutlu kalın..
